Kaygı ile Arkadaşlık
Kaygı düşmanın değil. Sana bir şey söylemeye çalışan bir parçan.
Üç yıl önce ben de tükendim. Teknoloji dünyasında 60 saatlik haftalar, bitmeyen deadline'lar. Bedenim uyarıyordu — uyuyamıyordum, sürekli hastalanıyordum. Ama dinlemedim.
Sonra bir sabah kalkmak istemedim. Fiziksel değil, ruhsal olarak. Her şeyden bezmiştim.
Tükenmişlik, "çalışmak istemiyorum" değil. "Artık hiçbir şeyin anlamı kalmadı" hissi. Bir boşluk.
Tembel insanlar tükenmez. Tükenenler genellikle en çok çalışanlar. En sorumlu olanlar. Paradoks: en iyileri tükeniyor.
Aşırı iş yükü sadece bir faktör. Asıl kaynaklar daha derin: anlamsızlık hissi, kontrol eksikliği, takdir görmeme.
Anlamlı bulduğun bir işte çok çalışabilirsin ve tükenmezsin. Ama anlamsız bulduğun bir işte az çalışsan bile tükenirsin. Tükenmişlik enerji değil, anlam meselesi.
Tükenmişlikten çıkış, tatile gitmek değil. Bir hafta dinlenip aynı düzene geri dönmek, şarjı yüzde 20'ye çıkarıp aynı uygulamaları açmak gibi.
Gerçek çıkış, kaynağı bulmak. Neyin seni tükettiğini anlamak. Ve orada değişiklik yapmak.
Tükenmişlik bedenin sana söylediği son uyarı: "Ya bir şeyi değiştir, ya ben değiştireceğim."
Eğer tükenmiş hissediyorsan: bu senin hatan değil. Ama buradan çıkmak senin sorumluluğun.
Bu yazı sende bir şeyler uyandırdıysa
Birlikte konuşalım. İlk görüşme ücretsiz.
Ücretsiz Tanışma GörüşmesiBunlar da ilgini çekebilir.
Kaygı düşmanın değil. Sana bir şey söylemeye çalışan bir parçan.
Stresi yok etmeye çalışma. Onunla yaşamayı öğren.
"Her kriz bir fırsat" klişesinin ötesinde, gerçekten ne oluyor?